Het verhaal van Carice
Het Zegel is niet bereikbaar, neem contact op met uw administrator

De STEM(ming) van Carice

De vinnige verloskundige

‘Ga je mee naar de gelukkige huisvrouw?’, vraagt mijn bipolaire vriendin die net zwanger is. Ze kijkt er nogal vrolijk bij.
‘Natuurlijk niet!’, schrik ik. Bovendien had ik al afgesproken om met mijn Lief en Suzanne te gaan. Maar een zwangere vriendin die ook nog eens bipolair is. Dat is vragen om een terugval en een opname.

‘Je moet het zelf weten’, mailde ik streng. ‘Ik ga graag met je iets anders doen. Maar niet naar deze film’. Betweterig vroeg ik haar of ze het boek wel had gelezen.
Dat had mevrouw niet gedaan. Zuchtend realiseerde ik me dat ze waarschijnlijk had gedacht: ‘Leuk! Een film van Carice van Houten! Naar een boek van Heleen van Royen. Waarom niet?’
Because you’re bipolar babe. En zwanger.

Ze begreep het best, mijn bipolaire vriendin. Ze ging later wel een keer kijken. Ooit. Als ze bevallen was. Opgelucht haalde ik adem en vertrok met Suzanne en Lief naar de bioscoop.

Ik lachte en huilde van herkenning. Hoopte dat ik nooit zo’n helse bevalling zou krijgen als de hoofdpersoon in ‘De Gelukkige Huisvrouw’. Ondanks dat ik het boek had gelezen, werd ik verrast. Ik schrok van de beelden die de psychotische hoofdpersoon zag. In mijn hoofd liep ik rond met zo’n klein hummeltje waar ik niet voor kon zorgen. Het raakte me. In mijn hart en in mijn hoofd en ik was blij dat ik mijn andere vriendin had geweigerd mee te nemen.

‘Heftig zeg’, reageerde ik weinig origineel op Suzanne na de film. ‘En wat een kreng zeg, die verloskundige’.
‘Zo gebeurt het in het echt ook wel’, stak ze mij een hart onder de riem.

Een pittige bevalling is, naar mijn idee nog te overzien. Ik zou pijn hebben, schreeuwen en daarna een baby in mijn handen houden. Ik zou, als ik de clichés mag geloven, het schrijnende leed vergeten en me richten op blijdschap en geluk. Ik heb een leuke man naast me, die de afgelopen jaren mijn mantelzorger heeft gespeeld. Deze rol zou hij nu ook weer met liefde op zich nemen. Inknippen, flauw vallen van de pijn en ernstig bloedverlies. Prima. Nee hoor, het is geen verzoek aan de Goden maar een checklist van dat wat me hopelijk ooit te wachten staat.

Maar een krengerige verloskundige, een bemoeizuchtige moeder en een vinnige kraamhulp?
Don’t even go there.
Ik denk dat ik voor de gelegenheid Suzanne maar inhuur.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | RSS feed Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.