De STEM(ming) van Carice

Afvinkgedrag

Als ik net in slaap ben gesukkeld, word ik gewekt door een harde mannenstem met een zwaar Amsterdamse tongval.
‘En dames en heren… We naderen Parijs! Als je links kijkt zie je het topje van de Eiffeltoren al. Er is verzocht om een gezamenlijke excursie. De liefhebbers kunnen vanavond om half acht…. Morgenavond zeven uur… samen eten…’ Zijn stem sterft weg.
Ik kijk mijn collega geschrokken aan. In vrije tijd fungeert ze als vriendin.
‘Daar ga ik niet mee naartoe hoor’, zeg ik.
‘Echt niet’, mompelt ze. Ze duwt het dopje van haar iPhone weer in haar oor.

De volgende middag zitten we om twee uur bij de Starbucks. Allebei een groot, calorierijk stuk taart voor ons en een dikke beker koffie. We hebben vanochtend uitgeslapen. Rustig gedoucht en getut. We konden tot twaalf uur aan het ontbijt schuiven.
‘Mijn ex-vriendje zou dit jammer van zijn tijd vinden’, vertelt ze. ‘Hij wilde altijd van alles bekijken. Het liefst kriskras door de stad’.
‘Iew’, zeg ik met een stuk chocoladetaart in mijn mond.
‘Zullen we straks nog even naar dat leuke winkeltje? Ik wil een jurk voor mijn nichtje kopen’.

‘Ik geloof niet in wereldreizen’, zegt ze als we in de namiddag met onze tassen naar het hotel lopen. We hebben net besloten dat we weer sushi gaan eten. Bij dezelfde Japanner als de vorige avond.
‘Hoezo niet?’, vraag ik verbaasd. Ik vind het altijd wel stoer. Van die backpackers die van Amerika naar China reizen. Vol verhalen terugkomen. Indrukwekkende foto’s. Van imposante gebouwen en jungles waar je wordt doodgestoken door gevaarlijke muggen.
‘Ach’, zegt ze. ‘Dat is afvinkgedrag. Dit heb ik gezien, dat heb ik gezien…’
Ze maakt een wegwuivend gebaar.
‘Als je vijf watervallen hebt bekeken, is het wel mooi hoor’.
Ik grinnik.

Die avond eten we sushi. In het fijne restaurant op hink-stap-sprong afstand van het hotel. Ik vind het relaxt, een vriendin, die in werktijd collega is, waar ik niks van hoef. Ik hoef geen musea te bekijken, twee nachten in de Moulin Rouge rond te hangen of heel veel te drinken. Ik neem alleen drie keer daags mijn lithium. Dat is het enige afvinken dat ik dat weekend doe.

We hebben de Eiffeltoren niet eens gezien.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.