De STEM(ming) van Carice

De rokende, wijndrinkende patiënt

Jarenlang rookte ik. Weliswaar met tussenpozen, maar twintig jaar geleden stak ik voor het eerst een sigaret op. Een shaggie. Gejat van de moeder van een vriendin waar ik nog steeds een innige vriendschap mee heb. Vriendin stopte uiteindelijk met roken. Ik vond het knap van haar en bleef intussen mijn sigaretten aansteken. Want stoppen met roken paste toch niet bij mij. Het leven zou te saai zijn zonder.

Steeds meer mensen om me heen doofden voorgoed het vuur in hun asbak. Enigszins beschaamd bleef ik doorgaan. Vond maatjes om mee te roken. Op mijn werk en in mijn vriendenkring. De verbeten blikken van mijn lief, negeerde ik.

Tijdens mijn eerste – en mijn laatste – opname in de psychiatrie, werd ik geconfronteerd met de mensen die non-stop rookten. In een kamertje van één bij één zaten zij bij elkaar opgestapeld te ‘genieten’ van hun rokertje. Gelukkig ben ik wars van conventies en doofde ik naast mijn levensvreugde, mijn sigaret. Ik weigerde te roken in een omgeving waar dat normaal was. Uit onderzoek blijkt dat psychiatrische patiënten meer roken en koffie drinken (nee, met dat laatste blijf ik stug doorgaan) dan de gemiddelde Nederlander. Vooral schizofrene patiënten roken meer en drinken sloten koffie vanwege het gebrek aan dopamine in hun hersenen.

Geen excuus voor de bipolair. Hoewel.. Uit een ander onderzoek bleek dat jonge bipolaire patiënten meer roken en drinken dan de gemiddelde rebelse puber. Zien jullie dat, papa en mama? Ik kon er niks aan doen! Adolescenten met stemmingswisselingen blijken deze middelen gewoon eerder aan te grijpen. Toch maar goed voor Carice dat zij opgroeide in een plattelandsdorpje, waar harddrugs nog eng was en seks verboden.

Na mijn opname pakte ik de sigaret weer op. Stoppen met drinken én roken, was letterlijk teveel van het goede. Ik nam de geïrriteerde blikken thuis voor Lief en bleef bakken met geld uitgeven om mijn gezondheid te schaden. Tijdens een bezoekje aan mijn ouders rookte ik stiekem met mijn broertje. We stopten de sigaret achter onze rug als mijn moeder naar buiten kwam. En ja, op zich ben ik volwassen.

Ineens was het genoeg. De goedkope sigarettenlucht, de eenzame momenten in het rookhok op mijn werk, mijn astmatische longen, de bakken met geld die de lucht in gingen en waar ik heel veel mooie schoenen voor had kunnen kopen, en ja, ook een paar Francesco cocktailschoenen, de verbeten blikken van mijn Lief en de stress! ‘Hebikwelgenoegsigaretten’ en ‘waarmagjehierroken’. Het is voorgoed voorbij!

Ik doofde het vuur van mijn sigaret, terwijl mijn levensvreugde oplaaide.

Nou ja, dat is overdreven. Ik heb gewoon nooit meer een sigaret aangestoken en ik zou het zo stoer vinden als u dat ook doet. Weg met dat stigma van de rokende, wijndrinkende patiënt. Mocht u heel veel roken en een antipsychoticum gebruiken, laat u dat uw psychiater dan even weten. Veel roken heeft effect op de bijwerkingen van deze middelen.

De uitwerking en van het stoppen met roken is gunstig. Ik ben al een paar Desigualjurkjes rijker, een geïrriteerd Lief is opgestaan voor een trotse en niet-roken doet volgen. Zowel Broertje als Schoonvader hebben hun sigaretjes er al bij neergegooid.

Chapeau!

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.