De STEM(ming) van Carice

Liefde en respect

‘Ik vind hem wel aardig, maar ik denk niet dat ik verliefd op hem ben’, zegt Vriendin vertwijfeld. Ze zet haar stevige stappers flink op de glibberige bospaden alsof ze haar woorden daarmee kracht wil bijzetten. ‘Maar misschien komt dat nog’, zegt ze hoopvol. Ze kijkt me aan alsof ik haar kan dwingen om verliefd te worden. Ik wil haar zeggen hoe ik erover denk en besluit dan dat ik genoeg heb aan zeven woorden.

‘Liefde en respect kun je niet afdwingen’, zeg ik haar dan.

Ze kijkt me aan alsof ik Mahatma Gahndi ben.

‘Dat is natuurlijk zo’, zegt ze. Haar ogen glinsteren van het zojuist verkregen inzicht. ‘Ik kan mezelf toch niet dwingen om verliefd op hem te worden?’

‘En hij jou ook niet’, voeg ik toe. Ik kijk er heel verstandig bij.

Ik biecht haar op dat ik deze wijsheid van niemand anders heb dan van mijn eigen, oude moeder. Als ik bij haar uithuilde omdat een vriendje het uit had gemaakt, legde ze me met engelengeduld uit dat ik niemand kon dwingen om van me te houden. Mijn vader, waarvan ik veel leuke dingen heb geërfd, maar ook enkele minder leuke (waaronder de bipolaire stoornis), heeft net als ik een aangeboren felheid in zich. Wij zijn geneigd om dat waar wij onze zinnen op hebben gezet, af te dwingen. Soms helpt dat. Bijvoorbeeld als er een overlijdensrisicoverzekering geregeld moet worden. Of als internet weer eens – een half uur – uit de lucht is. Wij vliegen uit ons dak en zorgen ervoor dat we krijgen waar we recht op hebben. Maar liefde en respect? Dat wordt volgens onze lieve moeder moeilijk. En mijn moeder heeft gelijk.

Een paar weken later krijg ik een licht hysterisch mailtje van mijn vriendin. Ze is plotseling smoorverliefd geworden op een straatarme fotograaf die op twaalf hoog in een klein flatje woont. ‘De liefde van mijn leven’, kopt het onderwerp. ‘En het is wederzijds!’

Ik verdenk haar ervan dat ze het bericht klakkeloos naar heel haar adresboek heeft gestuurd. Vergeten klasgenoten, mensen waarmee ze ooit contact had via Marktplaats, oude liefdes, medewerkers van de helpdesk van een internetbedrijfje… Iedereen moet het weten.

Ook als zij niet bipolair zou zijn, kon ik begrip opbrengen voor haar lyrische actie. Verliefd zijn is natuurlijk een variant van een beginnende manie. Dat weet iedereen. En het voelt heerlijk. Maar vergeet niet, liefde en respect kun je niet afdwingen. Zelfs niet als bipolair.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.