De STEM(ming) van Carice
Maatschappij
Het vrolijke geluidje in mijn computer laat me weten dat ik mail heb. Mijn ogen vliegen over de regels en ik laat de boodschap heel langzaam tot me doordringen.
Er is een nieuwe jongen bij de catering. Hij heeft het syndroom van Down en het Hoofd Catering vraagt ons om hem normaal te behandelen. Hij heeft namelijk ook recht op een plaats in de maatschappij.
Goh. Het is een nietszeggend woord, maar ik dacht het toch even. Goh. Janny heeft waarschijnlijk met de beste bedoelingen deze mail naar 100 binnendienstmedewerkers gestuurd. Zou mijn manager ook met deze gedachte gespeeld hebben op het moment dat ik hem opbiechtte dat ik bipolair was? Of de mensen op kantoor een beetje rekening met deze gek zouden willen houden. Zij heeft namelijk ook recht op een plaats in de samenleving en daarom moeten we af en toe met onze hand over het hart strijken.
Lange tijd dacht ik echt dat het zo was. Dat ik, ondanks mijn bipolariteit en de pillen die ik daarvoor gebruik, een plek had verworven in onze maatschappij. Mijn universitaire studie heb ik afgerond, ik kreeg een baan en een vast contract, een stabiele relatie – heel lang vond ik dat maar een vies woord, stabiel - en een mooi appartement in het centrum van een fijne stad. Ondanks mijn grillige karakter en de stemmingswisselingen die daar nog eens bovenop kwamen, kon ik me altijd goed redden. Ik haalde het zelfs in mijn warrige hoofd om een nieuwbouwwoning te kopen. Samen met degene waarmee ik een stabiele relatie heb. Het moet verdorie niet gekker worden.
Dat werd het wel.
Het hypotheekcircus is überhaupt niet aan mij besteed. Dat mag u best weten. Ik heb een hekel aan alles wat met administratie te maken heeft en zelfs facturen – waarmee ik geld verdien en dus schoenen - blijven vaak onverstuurd liggen. Toch verliep dit project voorspoedig. Twee jonge mensen met goede banen verdienen een degelijk nieuwbouwhuis. Mensen die niet weten van mijn bipolariteit, maken geregeld genante toespelingen op eventuele gezinsuitbreiding. Ik weet zelf nog niet eens of ik een kind mijn verknipte genen wil meegeven. Maar dat terzijde.
Op een slecht moment belde mijn hypotheekadviseur. Mijn overlijdensrisicoverzekering bleek afgewezen. Lief en ik verzuimden in een eerder stadium een reactie te geven op onze medische acceptatie – die van mij weliswaar met een flinke verhoging – maar ik was nog steeds in de naïeve veronderstelling dat ik ook een tweede keer een plaats verdiende bij deze maatschappij. Dat ik op het formulier wederom kon kiezen of ik een bipolaire stoornis had, stemmingswisselingen of manisch-depressief was, deed mijn wenkbrauwen even licht fronzen.
De reden voor mijn brute weigering bleek mijn bipolaire stoornis en de medicatie die ik hiervoor gebruik.
Deze nepspecialist had, naast ‘gedegen’ dossieronderzoek, waarschijnlijk de studies nog niet gelezen dat met medicatiegebruik de kans op zelfdoding afneemt.
Geïrriteerd riep ik de maatschappij die zichzelf ‘verzekeraar’ noemt, ter verantwoording. Het lijkt verdorie wel alsof ze mee willen doen aan de lotto, maar vooraf willen weten op welke nummers de prijzen vallen. Uiteindelijk wilde ik er vandoor gaan met de jackpot. Mijn eerste koophuis.
‘In het systeem staat dat u over een jaar wordt herbeoordeeld’, zei de mevrouw die mij na twaalf minuten wachten te woord stond.
‘Omdat?’, vroeg ik.
‘Als u dan bent gestopt met uw medicatie en de behandeling van uw psychiater, wordt u wel geaccepteerd’.
Gelukkig hoorde ik deze mevrouw door de telefoon fronzen. Voorzichtig zei ik dat ik het niet zo ‘intelligent’ vond van haar collega. De hele wereld weet toch dat je als bipolair nooit moet stoppen met je medicijnen? Of word ik nou gek?
Het zou leuk zijn om de naam van de verzekeraar te noemen, maar dat vind ik niet chic. Het lukt mij vast om een verzekeraar te vinden die iets slimmer is dan deze. Want ik verdien ook een plek. Bij welke maatschappij dan ook.
« Vorige Column |
Volgende Column » |
Schrijf je in op de RSS feed
Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.


