De STEM(ming) van Carice

Feest met psychologen

Mijn psycholoog helpt me met het beheersen van mijn impulsen. Ze heeft me geleerd dat gedachten mijn gestuiter kunnen beïnvloeden. Als ik gejaagd door het huis loop, met zesentwintig dingen tegelijk begin en niets afmaak, denk ik blijkbaar:

‘Ik heb geen tijd te verliezen’.

Of:

‘Ik heb nu zo’n briljant idee, dat moet ik meteen uitwerken’.

Ik voel me dan uiteindelijk Boos omdat niets lijkt te lukken. Bij het selecteren van een gevoel mag ik kiezen uit vier B’s: Boos, Bang, Blij of Bedroefd. Als de afwas nog staat te wachten, de kattenbakken niet zijn verschoond en mijn column niet van de grond komt, word ik Boos. Een betere gedachte zou zijn:

‘Als ik alles één voor één ga afwerken, kan ik in volle rust aan mijn column werken’.

Als ik dat dan ook echt doe, ben ik niet Boos maar Blij. Bovendien word ik gelukkig van haar als psycholoog. Het is belangrijk dat het klikt met iemand die je veel vertelt. Dat je bijvoorbeeld met een gerust gevoel kunt vertellen dat je opziet tegen de verplichtingen met kerst en de oud en nieuw-feestjes. Dat kun je beter aan je neutrale psycholoog vertellen, dan tegen je schoonouders zeggen. Nietwaar? Met haar kan ik bekijken hoe ik mijn gedachten kan beïnvloeden zonder dat ik me geïrriteerd voel en iemand een sneer geef.

Afgelopen maandag vertelde ik haar dat. Dat ik het fijn vond dat zij neutraal was. Zij is betrouwbaar, integer en rustig. Ik voel me prettig bij dat soort mensen. We gaven elkaar een hand en zeiden: ‘fijne dagen’. In 2010 zouden we elkaar weer ontmoeten.

Het bijna laatste weekend van 2009 puilde uit van de leuke dingen. Lunchen met mijn zus en ontzettend roddelen bij een salade met carpaccio. De kerstmarkt over. Sneeuwballen gooien met mijn nichtje. Naar een feestje van een goede vriendin die haar verjaardag uitgebreid viert.

Ze staat me al op te wachten in de witbesneeuwde tuin. Mijn vriendin die inmiddels alweer een aantal jaren GZ-psycholoog is. Ze hielp me tijdens de studie met wiskunde en statistiek. Inmiddels alweer tien jaar geleden. De tijd vliegt als je het leuk hebt. Ik geef haar cadeautjes, want dat hoort zo. De kamer staat vol met kletsende mensen. De andere context, totaal andere regio en het bizarre verband zorgen voor een ongemakkelijke situatie.

‘Hoi’, zegt mijn integere psycholoog.

Ze wilde net weggaan.

Ik zeg haar gedag.

Mijn gedachten dringen zich meteen op terwijl zij afscheid neemt van onze gezamenlijke vriendin.

‘Ze ging vast weg omdat ik binnenkwam’.

Ik voel me zo Bedroefd als ik dat denk.

‘Als zij zich ongemakkelijk voelde omdat ze me al aan zag komen, is dat haar keuze en heel professioneel dat ze zich neutraal opstelde’.

Of:

‘Misschien wilde ze al gaan voordat ze mij zag’.

Ik voel me Blij als ik dat denk.

Mijn beste alternatieve gedachte tot nu toe:

‘Wat grappig dat mijn psycholoog en ik dezelfde vriendin hebben. Misschien klikt het daarom zo goed’.

Toch wil ik een B toevoegen aan de huidige vier emoties, namelijk de B van Bizar. Want welke alternatieve gedachte ik hier ook tegenaan gooi, dit blijft een krankzinnig verhaal.

 

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.