Het verhaal van Carice
Het Zegel is niet bereikbaar, neem contact op met uw administrator

De STEM(ming) van Carice

#Gastles

Of ik een #gastles wilde geven in een klas mbo-verpleegkundigen van het volwassenen onderwijs.
Ik twitterde natuurlijk meteen terug dat ik dat graag doe. Voorlichting geven over de bipolaire stoornis in het psychiatrische blok van de opleiding, is heel oké en zinvol . Ik maakte een Prezi en ging naar Rotterdam.

Een klas vol verpleegkundigen in de dop.
‘Vroeger waren er niet eens Psychiatrisch Verpleegkundigen (SPV)’, vertel ik. ‘Er waren psychiaters die eens per zes weken een recept voor je schreven. Dat was het’.
Een paar vrouwen knikken.
‘Toen er eenmaal SPV’ers waren, wilde ik er geen. Ik wilde niet dat iemand zich met mijn leven ging bemoeien’. De klas lacht.
‘Maar nu heb ik een SPV’er en daar ben ik heel blij mee’.

Mensen informeren. Ze stellen persoonlijke vragen. Of ik een relatie heb, wat mijn vriend er allemaal van vind en of ik wel eens zelfmoord heb geprobeerd te plegen. Wat ik aan de verpleging heb gehad destijds. Of ik weet welke hersenstof verantwoordelijk is voor de erfelijkheid van de bipolaire stoornis en of ik vrienden ben kwijtgeraakt gedurende het proces van de diagnose.
Ik geef overal antwoord op. De woorden komen als vloeiende zinnen uit mijn mond. Ik geef antwoord op de erfelijkheidsvraag (‘helemaal precies weet ik het niet maar daar is de wetenschap het ook nog niet over eens) en vertel over mijn zelfmoordervaringen (‘toen ik echt depressief was, was ik te lui om zelfmoord te plegen’). Ik vertel dat ik mijn leven moest veranderen na de diagnose. Ik drink geen alcohol meer omdat ik daar hyper van word en heb een wat rustiger levensstijl aangenomen.

‘Wil je eigenlijk ook kinderen?’, vraagt iemand. ‘Heb je daar wel eens over nagedacht?’
‘Eerder wilde ik dat niet’, zei ik. ‘Ik dacht dat ik dat niet kon. Moeder worden. Daar denk ik nu anders over. Iemand anders nog een vraag?’

Als dank krijg ik een fles wijn.
‘Dat is ook wat’, zegt de docente. ‘Hoor ik net dat je geen alcohol meer drinkt’.
Ik zeg dat het niet geeft. Dat er genoeg mensen in mijn omgeving drinken en dat ik graag een flesje wijn in de koelkast heb voor mijn vrienden. Een sociaal netwerk is ook belangrijk voor de psychiatrische patiënt. Tevreden neem ik afscheid.

Op een eerste stagedag vraagt de student verpleegkunde waarschijnlijk niet meteen de eerste de beste patiënt het hemd van het lijf. Daarom zou elke opleiding in de zorg in het psychiatrische blok kennis moeten maken met ervaringen van een patiënt.
Ik, zei de gek.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | RSS feed Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.