De STEM(ming) van Carice

Goed drinken

‘Je moet goed drinken’, zegt mijn broertje vaak. Met een snelle en vooral stoere beweging maakt hij zijn biertje dan open aan de rand van de terrastafel. Hij knipoogt naar mij en zijn vriendin kijkt me hoofdschuddend aan. Mijn broertje is een schatje.

En mijn broertje heeft nog gelijk ook. Je moet goed drinken. Zonder vocht zou een mens al snel uitdrogen. Ik heb echter ruim twee jaar geleden met behulp van een internetbehandeling alcohol afgezworen. Niet dat alcohol en stemmingswisselingen niet samengaan. Het versterkte elkaar juist tot ongekende hoogten. Het slappe aftreksel van manisch zijn (hypomanie) werd al snel een serieuze manie en het laffe gevoel van somberheid een stevige depressie. Wat wil een mens nog meer?

Toch wilde ik ervan af. Niet dat ik de katers verafschuwde. Inmiddels was mijn lijf prima aan de grote hoeveelheden alcohol gewend geraakt. De avonden dat ik met een draaiend hoofd de trap op klom om vervolgens op mijn bed te ploffen – af en toe zelfs zonder mijn make-up te verwijderen met een wattenschijfje – linkte ik niet aan mijn alcoholgebruik. Ook was het normaal geworden om nachten door te brengen in een duistere kroeg, onsamenhangende gesprekken te voeren met een barman met een leuke bos krullen, glaasjes tequila van vreemde mannen af te pakken en achterop de fiets bij een wildvreemde plaats te nemen. Ik was immers mijn fiets kwijt. Breng me even naar huis zeg. Hallo.

‘Je moet goed drinken’. Zo zegt mijn psychiater ook sinds ik een stemmingsstabilisator gebruik die mijn vochtbalans nogal eens in de war wil gooien. Als ik dan vertel dat ik de nachtmarathon wil lopen of de vierdaagse van Nijmegen, schudt ze haar intelligente hoofd. ‘Als je dan maar wel goed drinkt’, zegt ze dan. Ze weet inmiddels dat ik mijn hypomane plannen door laat gaan. Maar ik drink wel goed.

Stoppen met alcohol drinken was eigenlijk helemaal niet moeilijk. Ik wilde het uiteindelijk zelf. Mijn psychiater, psychotherapeut, mijn lief, mijn moeder, mijn vriendinnen en zelfs mijn zusje hadden al bedacht dat dit toch echt uit Carice zelf moest komen. Ze stopte met drinken op het moment dat ze zelf had besloten met stemmingsstabiliserende medicatie te starten. Mijn broertje vroeg zich bezorgd af of mijn leven niet saai zou worden. Die angst was ik inmiddels voorbij. Ik had genoeg gedronken voor een heel leven. Als ik nu stopte en 70 jaar zou worden, zou mijn drankgebruik – mits gemiddeld over mijn levensjaren – ook bij de grijze muis passen die een nieuwbouwwoning ergens in het land bewoont.

Nog steeds drink ik goed. Liters water spoelen dagelijks door mijn lijf. Af en toe wordt me een glas witte wijn aangeboden door een leuke, onwetende barman. Met een glimlach geef ik het dan door aan een vriendin en bestel een glas water. Als ik in een hele gekke bui ben, gaat er wel eens een schijfje citroen doorheen. Of een paar ijsblokjes. Living on the edge!

Saai? Nee. Ik heb besloten dat het heel hip is om geen alcohol te drinken en toch onvoorspelbaar gelukkig te zijn.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.