De STEM(ming) van Carice
Het ontslag
Mijn manager kijkt me aan met de ´wijmoetenevenpraten-blik’.
‘Moet het nu?’, vraag ik. Ik zit echt net middenin een tweet. Voor het bedrijf uiteraard he. Hallo. Geen privédingen in de baas z’n tijd.
‘Het moet nu’, zegt hij. Hij loopt alvast naar zijn kantoor. Ik pak snel mijn parfum uit de tas en spray werktuiglijk wat zachte zoetheid door kantoor.
Zelden is mijn manager zo duidelijk. Misschien word ik wel ontslagen. Mijn handen trillen.
´Jij doet eigenlijk allemaal dingen naast je functie die hier niet horen´, zegt mijn manager als ik ben aangeschoven. ‘Je pakt allemaal dingen op die bij Communicatie liggen’.
Ik wil zeggen: ‘Nou en’, maar neem in plaats daarvan een slokje thee en hoor wat hij zegt.
‘Daarover heb ik een discussie gehad met Andere Manager. Hij wil jou daar hebben’.
Daar ben ik even stil van. Mijn bloedeigen manager drinkt rustig van zijn koffie alsof hij me net een koekje heeft aangeboden. Hij verkoopt me door alsof ik een koe ben.
‘Dat lag wel in de lijn der verwachting’, zeg ik in plaats daarvan diplomatiek.
‘Wat vind je er zelf van?’, coacht hij.
‘Ik wil hier niet weg’, zeg ik triest. ‘Jullie zijn mijn leukste collega’s. En ik vind Andere Manager lang niet zo leuk als jij’.
Hij lacht.
‘Je zult in het begin wel ruzie met hem hebben’.
Ik weet het zeker.
‘Maar ook dat gaat weer voorbij’.
‘Maar ik vind het eng’, zeg ik dan. ‘Stel dat ik ziek word. Of manisch. Of opgenomen word. Wat dan?’
‘Af en toe moet je een stapje wagen in je leven’, zegt Manager. ‘Je werkt hier nu 5 jaar, dat is heel mooi, maar ook heel veilig. Je blijft binnen het bedrijf en gaat iets doen wat je heel leuk vindt. Soms moet je risico’s nemen’.
‘Zeg je dat nou tegen mij?’, vraag ik. ‘Jij werkt hier al veel langer’.
Manager kijkt op zijn horloge. ‘Goed’, zegt hij. ‘We plannen binnenkort een gesprek in met z’n drieën om te kijken of we er uit komen’.
Een paar jaar geleden hield ik het niet langer dan een paar maanden bij een baas uit. Nu doe ik het in mijn broek van een intern overplaatsinkje. Maar ik ga het wel doen natuurlijk. Ik ben niet gek.
« Vorige Column |
Volgende Column » |
Schrijf je in op de RSS feed
Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.



