De STEM(ming) van Carice

Hij heeft al zo weinig

Het was al een hele tijd terug dat ik door de jongeren van de vereniging voor manisch depressieven en betrokkenen (VMDB) was gevraagd om wat te vertellen over bipolariteit. Mijn verhaal zou die zaterdagmiddag gaan over de diagnose, de tijd ervoor en erna en wat dit allemaal met me gedaan had. Ik wilde er een positief verhaal van maken. Vertellen over hoe het me was gelukt mijn baan, vriend en sociale netwerk te behouden. Het moest ook een nuchter verhaal zijn. Ik was een vriendin kwijtgeraakt en mijn leven was er toch een stuk saaier (o nee, stabieler) op geworden.
Mijn vriendin wilde ook mee. Vooral het praatje in de ochtend van dr. A. Honig leek haar interessant. Een psychiater die iets ging vertellen over voeding en levensstijl. Dat zou vast gaan over gezond eten, roken en Body Mass Index (BMI). Toch zat ik die ochtend in de zaal en luisterde.

Het verhaal van dr. A. Honig ging over gezond eten, roken en BMI. En laten we eerlijk zijn: we roken als gekken in de psychiatrie. Enigszins achterhaald onderzoek (2000) laat zien dat de bipolaire menigte ruim acht van de tien keer stevig rookt. We accepteren dit gedrag van de psychiatrisch patiënt. Want ja, hij heeft al zo weinig. Laat hem dat sigaretje toch hebben.
Inmiddels is het rookbeleid wel veranderd; Honig vertelt dat hij het eindelijk voor elkaar heeft dat ook de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis waar hij werkt rookvrij is. Patiënten en verpleegkundigen mogen daar niet meer roken behalve in een speciale ruimte, zoals ook gebruikelijk is op andere afdelingen van een algemeen ziekenhuis. Verder laat onderzoek zien dat psychiatrisch patiënten in dertig procent van de gevallen ook lichamelijke klachten hebben. Dat komt niet alleen door een ongezonde levensstijl, maar ook omdat er in de psychiatrie weinig aandacht wordt besteed aan lichamelijke klachten van mensen. Ik spitste mijn oren. Psychiatrische patiënten krijgen in veel gevallen niet de lichamelijke zorg die ze nodig hebben.

Honig vindt het belangrijk dat chronische patiënten meer gescreend worden op bijkomende aandoeningen. We weten dat patiënten met een chronische lichamelijk ziekte meer risico lopen op een depressie. En bij patiënten met een chronische psychische aandoening is dat overgewicht, hart- en vaatziekten en diabetes. Ook moet er in vervolgopleidingen tot medisch specialist veel meer samengewerkt worden. Het is zinvol dat somatisch specialisten en psychiaters elkaars taal leren spreken. Dat gebeurt veel te weinig.

Aan het eind van het verhaal klap ik. Ik applaudisseer voor de extra kennis die ik deze ochtend kreeg. De voorzitter neemt het van dr. Honig over.
‘Het is belangrijk om op ons gewicht te letten’, vertelt hij. ‘Als ik op een bepaald moment 90,5 weeg, dan zorg ik ervoor dat die halve kilo er na een week weer af is!’
‘Nou nou’, verzucht mijn vriendin. ‘Wat obsessief!’
Psychiater Honig die voor ons zit, schiet enorm in de lach.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.