De STEM(ming) van Carice

In goed gezelschap

Wat hebben Virgina Woolf, Maarten Biesheuvel, Isaac Newton en Ludwig von Beethoven met elkaar gemeen? Naast dat zij geschiedenis schreven als gevolg van hun uitzonderlijke creativiteit hebben, of hadden, zij allemaal een bipolaire stoornis.

De poster waarop deze en vele andere namen staan, heeft bijna drie jaar geleden een prominente plek gekregen op mijn schrijfkamer. Praktisch dagelijks bekeek ik de namen van de beroemdheden. Toen was ik nog in de fase dat buiten mijn lief, familie en allerbeste vriendinnen, niemand iets mocht weten over mijn bipolariteit. Stel je voor dat iemand er iets van zou vinden! Of dat het langzaam zou uitlekken naar de organisatie waar ik werkzaam ben? Dat zou ik niet overleven. De poster kreeg daarom een plaatsje op een plek waar niemand buiten mijn katten en ik mogen komen. Mijn eigen schrijfkamer. Ik verkeer daar in goed gezelschap.

Langzaam begon ik wat minder hysterisch te doen over mijn grote geheim. Ik lichtte mijn team in, de familie van mijn lief mocht het weten en hoefde het zelfs niet voor zichzelf te houden en ik begon erover te schrijven. Natuurlijk raakte ik, net zoals iedereen die een bipolaire stoornis heeft, een goede vriendin kwijt. Zij had er moeite mee dat ik veranderde. Door de medicatie, door het acceptatieproces - ja, dat klinkt zweverig maar het was zo - en doordat ik veranderde. Ik drink bijvoorbeeld geen druppel alcohol meer en ben nog steeds (al dan niet onvoorspelbaar) gelukkig.

Natuurlijk is het af en toe moeilijk om bipolair te zijn. Depressief zijn is geen pretje en zelf ervaar ik de start van de hypomanie ook als heel irritant. Gedachten die door je hoofd jagen en het totale verlies van controle. Ik merk het aan kleine dingen: ik word feller op mijn werk, heb als logisch gevolg daarvan sneller ‘ruzie’ met collega’s en kan me helemaal nergens meer op concentreren. Hoe zou Beethoven dat hebben aangepakt? Virgina Woolf nam een dramatische beslissing door zichzelf te verdrinken. Ze werd gek van de stemmen in haar hoofd en dacht dat dit voor iedereen het beste was. Van Biesheuvel weet ik dat hij is gestopt met zijn medicatie. Ondanks dat ik de stap begrijp, is dat voor mij geen optie.

Ook Marilyn Monroe, Kurt Cobain en Charles Dickens hadden bewogen, maar zeer inspirerende levens. Zij schreven geschiedenis en staan ook over honderd jaar nog in de boeken. Toch moet ik het niet teveel doen, mezelf vergelijken met grote namen. Naast hen voel ik me maar een heel klein bipolairtje. Maar dan wel in goed gezelschap.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.