De STEM(ming) van Carice

Mag het een halfje meer zijn?

Het is nog niet donker als ik van kantoor naar huis fiets, de gordijnen hoeven nog niet dicht als we aan tafel zitten en de kat mauwt net iets harder dan normaal omdat hij graag naar buiten wil. Op onze bar staat een grote schaal vol narcissen. Ik draag panty’s en rokjes in plaats van maillots en beenwarmers. Mijn mutsen worden vervangen door hoedjes en ik ga weer eens naar de kapper. De nachten worden net iets korter. Om vijf uur ’s ochtends zit ik op de hometrainer.

Als ik om zes uur klaar ben met fietsen, besluit ik dat ik een toneelstuk wil schrijven. Ik heb nog een briljant boek dat daarover gaat. Dat wil ik nu even lezen. Ik zoek in mijn boekenkast. Ga naar de studeerkamer. Misschien ligt het daar.
‘Wat ben je toch allemaal aan het doen?’. Mijn lief in zijn boxershort. Hij ziet me stapels boeken doorzoeken en een puinhoop maken in de studeerkamer.
‘Gewoon’, zeg ik. ‘Ik zoek mijn boek dat ik toen gebruikte met de cursus scenario schrijven’.
‘Dat ligt vast wel ergens’, merkt hij op. ‘Heb je dat nu nodig?’
‘Nu meteen’, zeg ik.
Hij gaat douchen.

Omdat ik mijn boek nooit heb gevonden, bestel ik die dag meteen een nieuwe op internet.
‘Volgens mij ben jij hyper’, zegt een collega die in de psychiatrie heeft gewerkt. ‘Misschien moet er een half pilletje bij’.
‘Hou je kop’, zeg ik.
Een andere collega grinnikt. ‘Wat is er mis met hyper zijn?’, lacht ze. ‘Carice haalt gewoon alles uit haar dag’.
‘Nou…’, vind ik. ‘Ik heb wel een heel duur boek besteld omdat ik het perse nu moet hebben… Vanochtend kon ik het zo snel niet vinden’.
‘Daar kunnen ze hier wat van leren’, vindt collega. ‘Daadkracht. Dat zouden meer mensen moeten hebben!’
‘Een half pilletje, ik zei het toch’, zegt mijn psychiatrie-collega.

Ik besluit mijn psychiater te bellen.
‘Misschien een extra slaappil?’, probeert ze. ‘Je weet volgens mij zelf heel goed wat je moet doen’.
Nog niet zo lang geleden deed ik mee aan een promotiefilm voor cognitieve gedragstherapie. Ik wist goed te vertellen wat ik moest doen als ik hyper werd of depressief.
‘Misschien moet je onderhoudsdosering wat omhoog’, zei ze toen ik vertelde over mijn korte nachten en bewegingsdrang. ‘Een half pilletje’.

Een paar jaar geleden zou ik ervan genieten. Lekker hypomaan, alles uit je dag halen, doorschieten en manisch worden. Nu kies ik ervoor om van het voorjaar te genieten. Het mag wel even een halfje meer zijn.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.