Het verhaal van Carice

De STEM(ming) van Carice

Niet depressief genoeg

Tijdens een depressie heb ik mijn Lief wel eens gezegd dat ik het oneerlijk vond. De pijn en leegte die ik voelde was ondraaglijk, maar ik had geen recht op euthanasie. Zelfmoord plegen is dan ook al zo’n ding. Van pillen slikken word je misselijk, van een flat springen is zo vervelend voor degene die je vindt en voor een trein springen is egoïstisch. Wat denk je van al die vertragingen? Het trauma van de conducteur en de rommel op het spoor? Het staat zo slordig. Een mens kan niet meer met goed fatsoen zelfmoord plegen. En als bipolair ben je er soms zo moe van. Doodmoe. Dat is mijn ervaring wel.

Sinds kort is daar een oplossing voor.

‘Kom eens kijken!’, riep mijn Lief enthousiast.

Toen ik het item op tv zag waar hij zo blij van werd, zou ik hem best gevraagd kunnen hebben:

‘Wil je me dood hebben ofzo?’. Maar ik was té geïnteresseerd aan het luisteren naar de mevrouw van een website over waardig sterven. Op de site van de NVVE, Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde is informatie te vinden over middelen voor zelfdoding. De informatie is alleen toegankelijk voor leden.

Natuurlijk wilde ik meteen weten met wat voor clubje ik te maken had. Ik ging naar de site en onderzocht de mogelijkheden om lid te worden. Want je weet toch maar nooit. Als ik straks zelfmoord wil plegen, doe ik het inderdaad liever waardig dan dat ik in een impuls mijn pillen slik en per ongeluk niet meer wakker word. Of juist wel. En dan naast mijn bipolariteit nog een flinke hersenbeschadiging oplopen. Nee bedankt. Die tips van de site voor waardig sterven, zouden me nog heel goed van pas komen.

Een abonnement op de NVVE. Helemaal mijn ding.

Voor maar 17,50 ben je lid van deze zelfmoordclub. Zulke bedragen kosten je de kop niet. Waar ik wel even om moest gniffelen, was de mogelijkheid om voor het leven lid te worden van deze vereniging. Voor maar 555 euro ben ik mijn leven verzekerd van hulp bij zelfdoding. Dat is toch mooi commercieel gedacht van die jongens van de NVVE. Laat het mijn verzekeraar van de overlijdensrisico niet horen. Met pijn en moeite kreeg ik daar een verzekering voor elkaar en dan zou ik nu lid willen worden van de NVVE. Ik denk niet dat ik daar depressief genoeg voor ben.

Dit initiatief doet me denken aan een hilarisch boek dat ik ooit las. De zelfmoordclub. Een clubje mensen besluit samen, op gezellige wijze, zelfmoord te plegen en er ontstaat een soort van zelfmoordcollectief. Ik stel voor dat u, mocht u plannen in die richting hebben, eerst dit boek leest. Dan is de impuls voorbij, heeft u dubbel gelegen om de zwarte humor en heeft u geen zin meer om uw leven vrijwillig te beëindigen. Bovendien heeft u dan weer 17,50 uitgespaard.

Want zegt u nou eens eerlijk. De wereld kan u nog lang niet missen.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | RSS feed Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.