De STEM(ming) van Carice

Psycho-educatie

Een vriendin volgt psycho-educatie. Op dinsdagavond komen er in totaal zestien mensen bij elkaar om informatie te halen en te delen over de bipolaire stoornis. Acht patiënten met een naaste. Dat kan een vriend, geliefde, moeder of zus zijn. Drie jaar geleden zat ik er ook. Samen met mijn lief. Ik in volle overtuiging dat ik nooit medicijnen zou gaan gebruiken. Mijn lief afwachtend, kritisch of beschouwend.

De vriendin ken ik overigens niet via het psychiatrische circuit. Ik heb er een hekel aan, dat geklit tussen patiënten. Het uitwisselen van informatie in de trend van: ‘Hoeveel milligram antipsychotica heb jij?’ en: ‘Heb jij psychiater LikMijnVestje? Daar heeft patiënt Die En Die slechte ervaringen mee!’.
Ik kende mijn bipolaire vriendin al jaren. We deden dezelfde studie en liepen los rond. Bipolair en ongediagnosticeerd. Hoe zou het toch komen dat er rondom het dertigste levensjaar een dikke piek zit in het aantal patiënten? Dan wordt de ziekte vaak pas herkend. Zo ook bij ons.

Psycho-educatie. Zinvol. Nuttig om informatie met elkaar te delen en je vragen te stellen aan een deskundige. Ik heb het als prettig ervaren dat ik mijn lief mee kon nemen; hij had er ten slot van rekening ook maar mee te dealen. Met dat hele bipolaire gedoe. Mijn vriendin vertelde dat er veel mensen zijn die duidelijke antwoorden willen hebben op hun vragen. Begrijpelijk. Maar lang niet elke vraag is met een ‘ja’ of een ‘nee’ te beantwoorden. Dit tot grote frustratie van enkele cursisten.

Over bipolariteit, medicatie en zwangerschap zijn de meningen nog steeds verdeeld. De kans op een postnatale depressie is aanzienlijk als je gediagnosticeerd bent met bipolariteit, maar het is nooit zeker te zeggen of je het ook krijgt. Een pasgeboren baby kan ook hartstikke bipolair zijn. Tijdens je zwangerschap kun je psychotisch worden, ook als je medicatie gebruikt. Het is aan te bevelen om de baby flesvoeding te geven, zodat je partner ’s nachts uit bed mag om het kind te voeden. En inderdaad, onze psychiater denkt niet aan de nachtrust van onze partners. Die psych is er voor ons. En wij moeten slapen.

Verder zou het zo kunnen zijn dat je nooit meer manisch wordt. Of nooit meer depressief. Het kan best zo zijn dat je je pillen voor niets slikt voor de rest van je leven. Het kan ook zijn dat je een nierafwijking krijgt. Een hartritmestoornis of suikerziekte.
Zo weet ik ook niet of ik ooit een dikke prijs win met de postcodeloterij. Of een drieling krijg. Of dat mijn lief morgen besluit om toch maar samen te gaan wonen met iemand die geen bipolaire stoornis heeft.
Je weet het niet. Zo is het leven. Je weet het gewoon niet. Maar het zou best kunnen dat je wat wijzer wordt van een aantal keren psycho-educatie. Of dat je ineens zomaar gelukkig wordt.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.