De STEM(ming) van Carice

Sociaal ritme

De afgelopen maanden verkondigde ik de wereld mijn lessen. Rust, reinheid en regelmaat is niet alleen voor baby’s van belang. Volwassen mensen, al dan niet bipolair of op een andere manier geboren met een flinke uitdaging, gedijen het best bij structuur. Sociaal ritme.
‘Heeft dat iets te maken met een lekker ritme?’, vroeg een vriendin. Ze trommelde met haar vingers op tafel.
‘Nee hoor’, vertelde ik wijs. Sociaal Ritme Training (SRT) richt op het stabiliseren van het sociaal ritme. Het sociaal ritme blijkt bij mensen met een manisch-depressieve stoornis sterke invloed te hebben op het ontstaan van klachten. Verstoringen van bijvoorbeeld slaap- en eetpatroon, maar ook overstimulatie of juist onderstimulatie in werk of sociale contacten, kunnen gevolgen hebben voor de stemming.
Ik wist het allemaal allang. Sporten, gezond en regelmatig eten en op tijd in en uit bed. Als je dat allemaal al deed, was je al een heel eind. En ik kan het best. Maar niet altijd.

Toen ik me al een poosje niet zo lekker voelde – sloom, lui, weinig energie en teveel chocola – begreep ik niet goed wat er aan de hand was. Ik klaagde bij een collega.
‘Wanneer heb jij voor het laatst gesport?’, vroeg hij kritisch.
Ik rekte mijn luie lijf. ‘Zes weken geleden ofzo?’, schatte ik.

Toen ik eindelijk weer rennend door de straten van Utrecht ging, baalde ik. Hoe kwam het nu dat ik mijn ritme zo liet versloffen? Als er ook maar even iets gebeurde in mijn leven (een verhuizing of een werkcrisis), was mijn structuur weg. Ik loop uit de maat bij het minste of geringste. De kilo’s vliegen eraan, de twinkelingen in mijn ogen verdwijnen, mijn energie verdwijnt door het afvoerputje.

Van mijn vriendin hoorde ik dat er een workshop SRT was op de landelijke dag van de VMDB. Kwam dat even mooi uit. Die ochtend zou ik een presentatie geven aan jongeren, dan zou ik met die workshop ’s middags nog even mijn voordeel doen.
‘Ga jij daar ook naartoe?’, vroeg ik haar.
‘Wil jij daar naartoe dan? Dat kun je toch allang?’
‘Ik kan er toch wat van leren’, probeerde ik.
‘En in Santé vertelde je laatst zelf hoe je het allemaal deed met je structuur’.
‘Maar ik vergeet het zo snel’, verdedigde ik mezelf. ‘Het lukt niet altijd’.

Inderdaad. Het lukt niet altijd. Soms vergeet ik wel eens wat goed voor me is. Dan sport ik een tijdje niet. Ik ga te laat naar bed, of juist te vroeg. Of ik eet gedachteloos een reep chocola weg.

Nou en.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.