De STEM(ming) van Carice

Twitteren volgens Carice

‘Ontvrienden’ was zowel hét woord als dé trend van 2009. Je sociale netwerk ontdoen van vage, virtuele vrienden. Ik moet u bekennen dat ik me er ook schuldig aan maak. Andersom ben ik soms ook een vriend op Hyves kwijt. Zonder aankondiging. Grote gevolgen. Van 308 naar 307 vrienden. Die contacten raken me dan net niet zo intens dat ik via een speciaal programmaatje ‘Broken wings’ wil opsporen wie mij zo harteloos gedumpt heeft.

De laatste keer dat mijn vriendinnenhart gewelddadig gebroken werd, was drie jaar geleden. Een echte, niet virtuele, vriendin (iemand die ik kon zien en aanraken) verbrak onze chronisch intensieve vriendschap. Ze miste de spontane – lees: ongediagnosticeerd manische – Carice die Tequila dronk en waarmee ze de meest krankzinnige dingen deed. Dat gat in mijn hart deed me meer dan het ontvrienden op Hyves en Facebook samen.

Waarschijnlijk kent u het twittermedium wel. De internetdienst waar gebruikers korte berichten op kunnen publiceren. De essentie daarbij is: ‘wat ben je aan het doen?’. Je kunt je followers (soort van hyvesvrienden maar dan anders) laten weten dat je de overgebleven witte chocolademousse aan het verorberen bent. Of dat je op je werk zit en naar hartenlust kunt Twitteren omdat Manager externe afspraken heeft. Volgens recent onderzoek wordt Twitter namelijk het meest gebruikt tijdens kantooruren. Daarnaast weten we nu al dat vrouwen een verhoogde kans op de hippe Twitterverslaving hebben. Volgens de onderzoekers komt dit omdat de dames zich sneller verliezen in dagelijkse, triviale onderwerpen.

Tot zover kan ik het redelijk volgen.

Natuurlijk wilde ik niets liever dan een Twitteraccount aanmaken en kletsen met de wereld. Makkelijker dan bellen. Goedkoper en minstens zo verslavend. Ben ik net gestopt met roken, staat de volgende afhankelijkheid alweer op de loer. Iedereen weet dat een bipolair *tekent een hokje om dit woord* verhoogd ‘verslavingsgevoelig’ is. Bovendien blijkt dat getwitter nogal neurotisch op mijn chaotische brein te werken. De berichtjes op Twitter beschrijven een grotere situatie dan een net zo lange tekstpassage uit een boek (kent u dat nog? Zo’n ouderwetse bundeling van papier waar letters op staan?). Het brein moet daardoor meer informatie verwerken dan het eigenlijk aankan. De mens is niet in staat om een snelle reactie te geven op een Tweet (korte boodschap in Twitter), terwijl die op Twitter wel verwacht wordt. Bovendien gaat het in een razend tempo door. De ene na de andere Tweet verschijnt op mijn beeldscherm. Dan te bedenken dat je ook mobiel kunt Tweeten en dat je dan een ‘bliepje’ hoort bij een nieuw bericht.

Heerlijk voor een hypomaan.

Ik denk dat ik moet leren met mate moet leren twitteren. Op een vast uurtje per dag misschien. Op een moment waarop ik me volledig kan focussen op het gekeuvel. Inmiddels heb ik al een heerlijke groep followers om me heen verzameld. Kwekkende vrienden die op hun beurt weer geïnteresseerd zijn in mijn gesnater.

Volgens mij weet ik het nieuwe woord van 2010 al.

‘Unfollow’.

Want af en toe is mijn brein zo chaotisch en overprikkeld dat ik het niet meer kan volgen.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.