De STEM(ming) van Carice

Zoete broodjes

Zuchtend sta ik voor het lege voerbakje van mijn katten. Ik buk en maak de emmer open waar normaal gesproken brokjes in zitten. Leeg. Nog een zucht. Mijn katten kijken me met grote ogen aan. Wachtend op eten. Met lege maagjes.
Ik slof naar het washok waar ik de brokken voor mijn harige huisgenoten bewaar. Ik leeg de zak in de emmer en strooi liefdeloos wat voer in hun bakje. Elkaar klaaglijk wegduwend, schrokken ze het voedsel naar binnen.

Ik kam mijn haar. Maak een fantasieloze staart op mijn hoofd en schiet in een spijkerbroek. Een shirtje. Sneakers. Een petje op mijn hoofd waar ik mijn ogen achter kan verbergen.

‘Dat is een andere look!’, zegt een Nietwetende Collega bij de koffieautomaat. Ze bekijkt me van top tot teen. ‘Een heel andere stijl. Wel leuk’.
‘Maar toch bedankt’, mompel ik.
‘Je draagt een jeans!’, schrikt Alwetende Collega. ‘Gaat het niet zo goed?’
‘Mwah’, zeg ik terwijl ik mijn computer aanzwengel. Ik drink koffie, kijk in mijn agenda en zucht. Ik heb hier zo geen zin in.

‘Gaan jullie mee buiten zitten?’, vraagt Manager tussen de middag. Hij straalt bijna net zo als de zon op bloeiende krokusjes. Heel irritant.
‘De zon doet iedereen goed!’
‘Mij niet, denk ik. Ik laat mijn collega’s gaan en eet een boterham achter de computer.

’s Nachts pieker ik. Ik word vast ontslagen omdat ik me niet sociaal heb opgesteld. Mijn artikelen worden nooit meer gepubliceerd omdat ik eigenlijk helemaal niet kan schrijven. We zullen ons nieuwe huis niet meer kunnen betalen en om me heen zal er een aaneenschakeling van ellende ontstaan. Dood en verderf. Eenzaamheid en verdriet. Ellende en weemoed.

Zondagmiddag staat er een high tea gepland met vriendinnen.
Bij mij thuis.
Ik zucht, klaag en ga op zaterdagmiddag aan de slag. Ik maak een cake met veel chocola. Als ik het beslag maak voor gembermuffins, merk ik dat ik niet de enige ben die geschift is. Ik gooi het mislukte beslag weg en begin opnieuw. Geen misbaksels in mijn keuken. De kruidencake is goed gelukt en ruikt heerlijk. Ik begin dit verdorie leuk te vinden. Ik maak frambozenrollen en bak zoete broodjes met veel kaneel.

Stel. U moet kiezen. Of u heeft een gezellige high tea met vriendinnen, of u ligt op de bank onder een muffe deken en houdt de gordijnen dicht.

Ik stuur mijn lief de deur uit. Vandaag is het huis alleen voor mij.
Met een tafel vol lekkernijen en het gezicht van een trotse kleuter, ontvang ik mijn vriendinnen.

« Vorige Column  |   Volgende Column »  | Schrijf je in op de RSS feed

Wanneer je je abonneert op de RSS feed van tegek.nl / de column van Carice ontvang je automatisch de nieuwste column wanneer deze op de site is verschenen.