Expositie van Anneke Velderman
Ik ben Anneke Velderman, 45 jaar en ik woon in Eindhoven.
In mijn leven heb ik een ziekte gekregen, maar ik ben niet de ziekte. Mijn inspiratie haal ik uit de beelden en gevoelens die ik in mijn hoofd heb. Maar ook uit de natuur. Ik zit regelmatig samen met mijn hond in het park in de stilte. Ook is het houden van salamanders een grote hobby van mij.
Ik heb verschillende sociale opleidingen gedaan en werkte 10 jaar als jongerenwerker. Op mijn 30 ste kwam er een grote verandering in mijn leven. Ik stortte in en bleek 2 psychiatrische stoornissen te hebben. Door mijn Bipolaire stoornis en Persoonlijkheidsstoornis kan ik niet meer in het betaalde arbeidsveld werken.
Schilderen en mijn creativiteit hebben een grote plaats ingenomen in de tijd dat mijn bipolaire ziekte zich in alle hoedanigheden manifesteerde. Maar schilderen en creativiteit hebben ook naast medicijnen bijgedragen aan acceptatie van mijn ziekte.
Een aantal jaren geleden dacht ik te kunnen stoppen met mijn medicijnen. Helaas was dit niet zo. Ik heb vanaf dat moment opnieuw een aantal zware jaren meegemaakt.
Ik heb drie jaar geleden mijn schilderij manie geschilderd. Tijdens het schilderen werd ik opgenomen op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis (PAAZ). Ik heb tijdens de opname mijn schilderij afgemaakt op de dagdelen dat ik naar huis ging en dit was voor mij helder en helend en mogelijk door de combinatie van schilderen, medicijnen die ik weer ben gaan slikken en de steun van de hulpverleners op de paaz. Tijdens het schilderen kreeg ik helderheid over mijn eigen manische ziekte en gevolgen. En zo kwam ik ook bij de acceptatie van mijn ziekte, dat ik daar mee moest gaan leren leven. Dit was voor mij een helend proces en opnieuw een omslag in mijn leven.
Het schilderij manie bestaat uit diverse technieken waaronder prikkeldraad. Prikkeldraad voor bescherming van mijn binnenste en het over prikkelende wat ik kreeg. Ik heb ijzermaterialen gebruikt voor de radertjes die losvliegen en de chaos in je hoofd verspreiden en stukjes aluminiumpunten gebruikt boven in in mijn doek voor alle prikkels die er op mij afkwamen. Uiteindelijk heb ik het deel scherven wat ook werkelijk scherven op mijn doek zijn er opgemaakt tijdens de stabilisatie van de opname en de verwerkingen van de scherven die ontstaan waren. Voor mij is dit het schilderij waar ik nog vaak naar kijk en wat ik nooit meer zou willen zo manisch zijn en een psychose hebben dus het is nog steeds een helend schilderij om heel erg goed voor mijzelf te zorgen.
Mijn creativiteit is niet minder geworden door de stabilisatie en de medicijnen het is nog steeds voor mij de uitlaatklep om mijn complexe belevingswereld om te zetten in kunst. Zodat ik mijn eigen innerlijke wereld kan begrijpen en met anderen kan delen.
Maar nu vanuit rust en niet meer racen in de achtbaan. Ik zal nog altijd moeten blijven opletten. Ik blijf kwetsbaar ben in het krijgen van een manie maar ik hoop er dan zo vroeg mogelijk bij te zijn.
Mijn kunst
Mijn kunst bestaat uit intuïtieve, abstracte kleurrijke schilderijen, ik combineer diverse technieken en materialen.
Tijdens het schilderen ontstaan bij mij beelden en verhalen, momentopnames van gevoelens en emoties die ik vastleg op doek.
Naast het schilderen maak ik speksteenbeelden, gedichten en kunst films, er ontstaan door deze manier van werken steeds nieuwe dwarsdoorsneden op het beeldend vlak.
Kunst maken is mijn leven en door kunst te maken kan ik leven met mijn psychiatrische beperkingen.



